مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه رشد فناوری 1735-5486 7 28 2011 12 22 Explaining Analytical Structure of Strategy in Research and Technology Organizations تبيين ساختار تحليلي استراتژي در سازمان‌‌هاي پژوهش و فناوري مستقل 1 10 fa مهدی بندریان 2014 8 19 Reviewing the literature of Research and Technology Organizations (RTOs), and the studying the reasons of ineffectiveness of those organizations in carryout their role and mission shows that, most of the time they haven’t definitive strategy or their strategies formulated and executed based on incompatible models. In other side, many managers of RTOs are familiar with strategic management approach, but each has its own interpretation of that concept. Accordingly, the raised issue is what is the interpretation of strategy in RTOs? The study’s purpose is to explore the analytical concept of strategy in RTOs, to generate a frame that facilitates the process of strategic management in RTOs. Generally, organizational strategy determines the future direction and draws how the organization wants to achieve it. This study explains the analytical structure of strategy in RTOs and finally concluded that strategy in RTOs is begin by recognizing a technological opportunity based on industry challenges and by achieving that technological competencies which are correspond to those challenges within the budgeted time and money, the strategy achieved successfully. In analytical structure of strategy in Research and Technology Organizations after determining the required technological competencies and the different technological solutions to achieve each of them, the way to achieve any of its technological solutions to be studied. The range options to achieve a technological solution are form technology transfer of foreign sources to internal development in RTOs. Between those two end points, there are different pattern of technological cooperation and partnership to developing a targeted technology, which some of them are strategic alliance, strategic partnership and joint venture. مطالعه ادبيات سازمان‌هاي پژوهش و فناوري و بررسي‌هاي انجام شده در مورد دلايل عدم توفيق آنها در ايفاي نقش و رسالت خود و كم اهميت شدن و عدم اثربخشي آنها نشان ‌مي‌دهد كه اغلب اين سازمان‌ها يا استراتژي‌ مشخصي نداشته‌اند يا استراتژي‌هاي آنها با الگوهاي مناسب تدوين و اجرا نشده ‌است. از سوي ديگر بسياري از مديران سازمان‌هاي پژوهش و فناوري با رويکرد مديريت استراتژيك آشنا هستند، اما هريک تعبير خاص خود را از اين مفهوم دارند. براين اساس موضوعي كه مطرح مي‌شود اين است كه چه تعبيري از استراتژي در سازمان‌هاي پژوهش و فناوري مي‌شود؟ به طور كلي استراتژي سازماني تعيين مي‌كند كه سازمان مي‌خواهد در آينده به چه سمتي برود و چگونگي رسيدن به آن را ترسيم مي‌نمايد. در اين مطالعه به تبيين ساختار تحليلي استراتژي در سازمان‌‌هاي پژوهش و فناوري مستقل پرداخته شده است و اين‌طور نتيجه‌گيري مي‌شود كه در سازمان‌هاي پژوهش و فناوري استراتژي با شناسايي يك فرصت فناورانه براساس يك چالش صنعت آغاز و با حصول به شايستگي فناورانه مرتبط با آن چالش در زمان مقرر و با بودجه قابل قبول، به طور موفق تحقق يافته است. در ساختار تحليلي استراتژي در سازمان‌هاي پژوهش و فناوري پس از تعيين شايستگي‌هاي فناورانه مورد نياز و راه‌حل‌هاي فناورانه مختلف براي رسيدن به آنها، بايد روش دستيابي به هريك از آن راه‌حل‌هاي فناورانه را بررسي نمود. روش‌هاي دستيابي به هر راه‌حل فناورانه طيفي را تشكيل مي‌دهند كه يك سوي آن انتقال فناوري خارجي و سوي ديگر آن خلق درونزاي آن در سازمان‌هاي پژوهش و فناوري است. در ميانه اين طيف نيز انواع مشاركت‌ها و همكاري‌هاي فناورانه براي دستيابي به فناوري‌ مورد نظر مطرح مي‌شوند كه از آن جمله مي‌توان به پيمان‌هاي كوتاه مدت و بلند مدت راهبردي و سرمايه گذاري مشترك اشاره نمود. http://roshdefanavari.ir/fa/Article/Download/20106