اگرچه امروزه به صورت سنتي از روشهاي مختلف آينده پژوهي جهت پشتيباني از تصميم گيريهاي سياستي استفاده ميشود، اما رشد روزافزون دانشمحوري، شتاب تغييرات فناورانه و ساختاري، افزايش توزيع شدگي و شبكهاي شدن اقتصاد، باعث شكلگيري نياز به سبكهاي نويني از فرآيندهاي سياستي (سياستپژوه چکیده کامل
اگرچه امروزه به صورت سنتي از روشهاي مختلف آينده پژوهي جهت پشتيباني از تصميم گيريهاي سياستي استفاده ميشود، اما رشد روزافزون دانشمحوري، شتاب تغييرات فناورانه و ساختاري، افزايش توزيع شدگي و شبكهاي شدن اقتصاد، باعث شكلگيري نياز به سبكهاي نويني از فرآيندهاي سياستي (سياستپژوهي، سياستگذاري، اجرا و ارزيابي) و اداره امور شده است. اين شرايط باعث افزايش پيچيدگيها و عدم قطعيتها در سياستگذاريها، كاهش زمان موجود براي محيا شدن و در نهايت منجر به الزامي افزون براي روشهاي آينده نگرانه شده است. اين مقاله به بررسي روندهاي موجود در ”هوشمندي راهبردي در سياستگذاري “ و پتانسيلهاي فعلي و آينده آن در فرآيندهاي سياستگذاري ميپردازد. تعريف مختصر هوشمندي راهبردي در سياستگذاري عبارت است از: ”مجموعهاي از اقدامات جستجو، پردازش، اشاعه و حفاظت از اطلاعات با هدف ارائه آنها به فرد مناسب در زمان مناسب جهت اتخاذ تصميم درست“. سه روش هوشمندي راهبردي در سياستگذاري مورد بررسي قرار ميگيرد: پيشبيني فناوري ، ارزيابي فناوري و آيندهنگاري فناوري . پيشبيني فناوري به تحليل شرايط و پتانسيلهاي پيشرفته فناوري در يك چارچوب منسجم و مشخص ميپردازد. ارزيابي فناوري با توليد گزينه هايي در مورد يك فناوري يا مسئلهاي خاص كه از پيشرفتهاي نوين ناشي شدهاند، به سياستگذاريها ياري ميرساند. آينده نگاري فناوري نيز به بررسي تاثيرات توسعه فناوري در مقياسي وسيعتر مي پردازد.
پرونده مقاله
امروزه با پیشرفت فناوری در سطوح مختلف و همچنین ضرورت استفاده از فناوری های مدرن، نیاز به ارزیابی فناوری بیش از پیش احساس می شود . ارزیابی فناوری در مفهوم کلی به فرآیندی اطلاق می شود که طی آن به شیوه ای نظام مند تأثیرات حاصل از معرفی، توسعه، تغییر و اصلاح یک فناوری را در چکیده کامل
امروزه با پیشرفت فناوری در سطوح مختلف و همچنین ضرورت استفاده از فناوری های مدرن، نیاز به ارزیابی فناوری بیش از پیش احساس می شود . ارزیابی فناوری در مفهوم کلی به فرآیندی اطلاق می شود که طی آن به شیوه ای نظام مند تأثیرات حاصل از معرفی، توسعه، تغییر و اصلاح یک فناوری را در یک بنگاه اقتصادی و یا یک جامعه مورد بررسی و سنجش قرار می دهد. با بررسی میزان توانمندیهای فناورانه، حوزههای ضعف و قوت در فناوری مورد نظر مشخص میشود و زمینه لازم برای تصمیم گیری در رابطه با توسعه توانمندیهای فناورانه ایجاد می گردد.
این مقاله سعی دارد به بررسی و تحلیل سطوح توانمندی فناورانه شرکت سایپا بپردازد. این پژوهش با مدل توسعه یافته ای در 8 عامل سطوح توانمندی فناورانه را مورد ارزیابی قرار داده و وضعیت شرکت را مشخص نموده است و شکاف موجود را برای تدوین پروژه های بهبود فناورانه ارایه نماید. پژوهش به روش توصیفی – پیمایشی بوده و داده ها با پرسشنامه جمع آوری شده اند. برای رتبه بندی عوامل موثر بر توانمندی ها از تجزیه و تحلیل سلسله مراتبی AHP استفاده شده است. نتایج نشان دهنده آن است که میانگین توانمندی فناورانه شرکت سایپا در 8 عامل برابر 54.12 می باشد. همچنین در رتبه بندی عوامل موثر بر توانمندی های فناورانه ، عامل وضعیت رقابت در صنعت بیشترین رتبه بندی را در بین عوامل کسب نمود.
پرونده مقاله
شبکه هوشمند برق، نوعی از شبکه برق مدرن، جهت رفع مشکلات اساسی شبکه برق فعلی است و دارای قابلیتهای اطمینان و ایمنی بالاتر، خودترمیمی، توانایی پشتیبانی از منابع انرژی تجدیدپذیر و کاهش اثرات زیستمحیطی میباشد. ضرورت حرکت به سمت هوشمندسازی در کشور و نوپا بودن این دانش، سبب چکیده کامل
شبکه هوشمند برق، نوعی از شبکه برق مدرن، جهت رفع مشکلات اساسی شبکه برق فعلی است و دارای قابلیتهای اطمینان و ایمنی بالاتر، خودترمیمی، توانایی پشتیبانی از منابع انرژی تجدیدپذیر و کاهش اثرات زیستمحیطی میباشد. ضرورت حرکت به سمت هوشمندسازی در کشور و نوپا بودن این دانش، سبب گردیده ارزیابی فناوریها جهت توسعه و تعیین نسبی جذابیت فناوریهای محصول و فرایند در این صنعت احساس شود. شبكه توزيع برق، بخش مهمي از يك سيستم قدرت بهشمار ميآيد و همچنين نزديكترين بخش از شبكه به مصرفكنندگان ميباشند، لذا باید توجه خاصي به آن شود. هدف این تحقیق اولویتبندی فناوریهای شبکه هوشمند برق با توجه به شاخصهای جذابیت، در شرکت توزیع برق مازندران میباشد. بدین ترتیب، ابتدا لیستی از فناوریهای کلیدی مرتبط با هوشمندسازی صنعت برق تهیه شد. سپس 9 شاخص جذابیت شناسایی شد. پرسشنامهای جهت اخذ نظرات تصمیمگیرندگان در مورد جایگاه هر فناوری در هر معیار طراحی شد و در اختیار تیم خبره قرار گرفت. از ابزار Saw که یکی از ابزارهای مدل تصمیمگیری چند شاخصه است، جهت وزندهی به شاخصها، مشخص کردن وضعیت نسبی هر فناوری، تصمیمگیری گروهی و ارزیابی فناوریها استفاده شد. نتایج نشان میدهد صدور صورتحساب لحظهای، فناوری وایرلس، پیشبینی بار، محاسبه بهای انرژی و نرمافزارها و دانشهای فنی مربوط به آن، به ترتیب 5 فناوری اول در نتایج اولویتبندی براساس شاخصهای جذابیت در شرکت توزیع برق مازندران هستند. همچنین بهعنوان قدمی اساسی جهت برنامهریزی و راهبردهای فناوری و مدیریت زمان میباشد.
پرونده مقاله
امروزه مسائلی از قبیل کاهش منابع انرژی، آلودگیهای زیستمحیطی، افزایش خسارتهای مادی و معنوی ناشی از سوانح و تصادفات، نظارت و مدیریت حمل و نقل برونشهری، افزایش زمانهای تلفشده و روند رشد سریع تقاضای حمل و نقل در دنیا به یک مشکل جدی در بخش حمل و نقل جادهای تبدیل شده ا چکیده کامل
امروزه مسائلی از قبیل کاهش منابع انرژی، آلودگیهای زیستمحیطی، افزایش خسارتهای مادی و معنوی ناشی از سوانح و تصادفات، نظارت و مدیریت حمل و نقل برونشهری، افزایش زمانهای تلفشده و روند رشد سریع تقاضای حمل و نقل در دنیا به یک مشکل جدی در بخش حمل و نقل جادهای تبدیل شده است. این در حالی است که وجود حمل و نقل روان و ایمن از اساسیترین زیرساختهای توسعه و افزایش سطح بهزیستی و رفاه اجتماعی هر کشور است. از دیگر سو رشد سریع فناوریهای نوظهور که نقش پیشران در صنایع و بخشهای مختلف اقتصادی دارند و صنعت حمل و نقل را به سمت هوشمندسازی، افزایش کارایی و بالابردن سطح کیفیت خدمات رهنمون میشوند، مورد توجه سیاستگذاران و برنامهریزان کشور قرار گرفته است تا با بهرهگیری از این فناوریهای نوظهور مشکلات جدی این حوزه را مرتفع نمایند. بدلیل محدودیت منابع طبیعتاً نخست شناخت فراگیر و سپس اولویتبندی این فناوریها میتواند گامی برای برونشد از شرایط حاضر باشد. به همین منظور در این پژوهش تلاش شده تا با انجام مطالعات کتابخانهای فناوریهای نوظهور در حمل و نقل جادهای شناساییشده و سپس با استفاده از روش تصمیمگیری چند معیاره (تاپسیس) اولویتبندی آنها صورت پذیرد. نتایج بیانگر آن است که با توجه به شاخصهای اهداف راهبرد ملی در این بخش، فناوری «شبکههای ارتباطی هوشمند» در رتبه اول و پس از آن با اختلاف اندک فناوریهای «اتوماسیون ترافیک» و «اتوبوسهای هوشمند» در رتبههای دوم و سوم و با شاخصی نزدیک به رتبه اول قرار دارند.
پرونده مقاله